اخبار داعش,اخبار داعش اليوم,اخبار داعش نيوز,اخبار داعش في سوريا,
اخبار داعش اليوم في العراق,اخبار داعش بی بی سی,اخبار داعش الان,اخبار داعش في الاردن,اخبار داعش في العراق,اخبار داعش فارسی      فارس عرب,فارس عربي من هو,فارس عرب ايدول,فارس عرب ايدل,فارس عربيات,فارس عربی,عرب فارس, عرب فارس العراق, عرب فارس ایران, فارس عرب الجزیرة, فارس عرب الجنوب      
bolet_berooz
۰۷ فروردين ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۸
کد خبر: ۷۰۱۹۴
تاریخ انتشار: ۱۶ دی ۱۳۹۵ - ۱۶:۱۱
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
سکینه امیری - مختار پدرام
در سال‌های اخیر، زنان افغان می‌کوشند در تمام عرصه‌ها نقش فعال و خلاقانه داشته باشند. از امور خانه گرفته تا سیاست در افغانستان، از فعالیت فرهنگی – صنعتی تا فعالیت‌های زراعتی و کار در بخش های تکنالوژی و فعالیت های مدنی شروع کرد.





  به گزارش پایگاه خبری اجتماعی فارس عرب،این تلاش‌های بیشتر به یک رقابت برای زنان تبدیل شده است، هر چند این گروه، به این نیز پی برده اند که برای رهایی از تعصب و خشونت، باید روی پای خود باستند و آنانی که توانمندی و فرصت بهتر دارند، برای دیگر زنان آسیب پذیر نیز کار کنند.

یک بخشی از زندگی که زنان تلاش دارند در آن حضور یابند، کارهای اقتصادی و تولیدی است که هم به خود شان کمک می‌کند و هم به خانواده شان. زنان شاغل در افغانستان همواره تلاش دارند خلاق باشند و دست به کارهای بزنند که تصور می‌شود، انجام آن از توان آنها بیرون است.

خبرنامه در این گزارش به زندگی بانوی پرداخته است که برای ایجاد انقلابی در عرصه تولیدات زراعتی تلاش می‌کند.

the-women-mashroms2

از بین پانزده اشتراک کننده‌ی ورکشاب سه روزه که طریقه‌ای کشت سمارق را آموزش دیده اند، این بانو تنها فردی بوده که موفق به پیاده کردن ایده‌ی” کاشت سمارق” در عمل شده است.

تولید سمارق در خانه

نسا رضایی خانم ۴۰ ساله افغان است که در بامیان متولد شده و به علت جنگ‌ها مدتی در ایران مهاجر نیز بوده است. او بعد از بازگشت به افغانستان، به خیاطی و تولید صنایع دستی شروع می کند. در نمایشگاه‌های زیادی با صنایع تولیدی که خودش ایده تولید آن را داشته، اشتراک کرده است. خانم نسا عضو کمته‌ی” زنان در خدمت زنان” که از طرف زنان تجارت پیشه امریکا حمایت می‌شود، نیز می‌باشد.

اما از شش ماه قبل به این سو، اتفاقی برایش رخ می‌دهد که احتمالن، آینده پر باری در انتظارش خواهد بود. بانو رضایی می‌گوید:” فعالیت‌های شش ماه قبل‌اش در نمایشگاه بادام باغ کابل، سبب شد که ازسوی کمته "زنان در خدمت زنان” با چند تن دیگر به یک ورکشاب سه روزه که طریقه‌ای کشت سمارق را آموزش می‌داد، معرفی شود.”

این بانو، تنها فردی از بین پانزده اشتراک کننده است که موفق به پیاده کردن ایده‌ی” کاشت سمارق” در عمل شده است.

the-women-mashroms5

خانم رضایی که اکنون در خانه‌اش، اسپرم یا تخم سمارق پرورش می‌دهد

حساسیت سمارق با عوامل محیطی

بانو رضایی که اکنون در خانه‌اش، اسپرم یا تخم سمارق پرورش می‌دهد. نبود مکان مناسب و سرد بودن هوا، عمده ترین مشکل این بانو است که سبب کاهش تولیداتش شده است.

تعداد از زنانی دیگر، فقط می‌توانند سمارق را پرورش دهند و تخم آن‌را از کشورهای دیگر خریداری می‌کنند؛ اما بانو رضایی مدعی است که خودش اسپرم سمارق را تولید کرده و آن‌را پروش می‌دهد.

این بانوی افغان می‌گوید: اسپرم و سمارق گیاه حساسی است که اندک بی توجهی سبب سمی ” میکروبی ” شدن آن می‌شود و به جای مفیدیت به صحت مضر بوده سبب مرگش خواهد شد.

بانو رضایی، در خانه‌اش خوازه نصب کرده و در آن خریطه‌های آویزان کردها ست که در آن سمارق کاشته شده است. او می‌گوید، دلیل این کارش این است که اگر روشنی و دمای اتاق کم و یا زیاد شود، یا خریطه‌های که در آن سمارق کاشته به خاک تماس پیدا کند، زمینه میکروبی شدن سمارق فراهم می‌شود.

the-women-mashroms6

نسا رضایی خانم ۴۰ ساله افغان است که در بامیان متولد شده و به علت جنگ‌ها مدتی در ایران مهاجر نیز بوده است

کاشت سمارق، هنوز راز است!

خانم رضایی در مورد روش کاشت و محتوای خریطه‌های که از آنها سمارق سر بیرون آورده می‌گوید، که ابتدا کاه شنل گندم را می‌شوید و به مدت یک روز می‌گذارد تا رطوبت آن در حد مطلوب برسد. بعد درخریطه‌های که اطراف آن سوراخ شده باشد کاه و اسپرم سمارق را می‌ریزد و آن‌ها را در همان جایی که دمای آن تقریبا در یک حالت است، می‌گذارد.

او می‌گوید، تخم‌های سمارق بعد از ۱۸ روز جوانه می‌زند و از روزهای بیست و  هشتم به بعد، قابل استفاده شده  تا سه ماه حاصل می‌دهد. البته او تصریح می کند، دو ماه نخست میزان حاصل دهی سمارق خیلی خوب است و در ماه سوم کم‌تر می‌شود.

سمارق، گیاه طبی

سمارق انواع زیادی دارد، از نوع خوراکی و دارویی تا نوع زهری که در رنگ‌های متفاوت پیدا می‌شود. در افغانستان زمینه رشد نوع ایستر، صدفی و اشکمبه‌ای آن مساعد است.

the-women-mashroms4

از چالش‌های جدی کار خانم رضایی، سمارق‌های وارداتی است که از کشورهای دیگر به شکل کانسرو شده به افغانستان وارد می‌شود

بانو رضایی در مورد تشخیص سمارق سمی و غیر سمی می‌گوید، سمارق‌های سمی با حلقه‌های در ساقه و شکننده‌گی برگ‌ها و بوی بدی که دارد قابل تشخیص می‌باشد.

او می‌گوید که سمارق غیر زهری جمع آوری شده، تا سه روز قابل استفاده می‌باشد و بعد از آن کیفیتش را از دست داده و برای صحت مصرف کننده مضرر خواهد بود.

این بانوی افغان، هنوز مشکلات زیادی دارد. یکی از جنجال های که او با آن سر دچار است، نبود بازار و عدم آگاهی مردم از فواید و چگونگی کیفیت سمارق های است که در بازار یافت می شود. شاید هم یکی از چالش‌های جدی کار او، سمارق‌های وارداتی است که از کشورهای دیگر به شکل کانسرو شده به افغانستان وارد می‌شود.

بانو رضایی به خبرنامه می‌گوید: ” فعلن سمارق به صورت تازه و کانسرو شده به مقدار زیاد از خارج وارد می‌شود که قیمت بالایی دارد و افراد عادی به آسانی نمی‌توانند از آن استفاده کنند. فعلن یک کیلو سمارق تازه‌ی باکیفیت از ۳۰۰ تا ۴۰۰ افغانی در بازار به فروش می‌رسد.”

mahrooms24

سمارق انواع زیادی دارد، از نوع خوراکی و دارویی تا نوع زهری که در رنگ‌های متفاوت پیدا می‌شود

نبود حمایت دولت از زنان شاغل

خانم نسا رضایی در جستجوی یک جای مناسب برای ایجاد فارم کوچک و شاید هم بزرگ تولید سمارق است. او می‌گوید در تلاش است که با هزینه شخصی‌اش، فارمی را زیر نام "فارم فردوس” ایجاد کرده و در آن سمارق تولید کند.

او می‌گوید در تلاش است که میزان تولیدات‌اش را افزایش داده و در آینده‌ی نزدیک در نقاط مختلف افغانستان، برای تولید سمارق زمینه سازی کند. البته این کار او بستگی به حمایت های بیرون مثلن حمایت دولت و یا حمایت تاجران و سرمایه گذاران دارد.

این بانوی فعال می‌گوید: "در صورتی که دولت از فعالیت‌هایش حمایت همه جانبه کند، حاضر است به دیگر زنان نیز طریقه کاشت این فراورده را یاد بدهد.”

با این حال، اما او از بی توجهی دولت شکایت دارد. او می‌گوید با وجودی که دولت افغانستان همواره به جامعه جهانی تعهد می سپارد که با زنان در افغانستان کمک خواهد کرد و زمینه کار و شغل آن ها را فراهم می سازد، اما در عمل، هیچ کاری صورت نمی گیرد.

the-women-mashroms3

کارشناسان اقتصاد باور دارند، افغانستانی که به شدت وابسته به کمک کشورهای خارجی است، در صورتی که یک برنامه منظم برای حمایت صنعت کاران و افرادی که طرح های کوچک تولیدی در بخش های مختلف از جمله در بخش زراعت دارند، از سوی دولت وجود داشته باشد، این کار در کوتاه مدت می تواند افغانستان دست کم در بخش تولیدی مواد غذایی خود کفا بسازد.

شاید کار بانو رضایی یکی از آن دست برنامه های باشد که در صورت حمایت، روز انقلابی را در این بخش به وجود بیاورد.

-----------------------( منبع : خبرنامه افغانستان )-----------

نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
پربازدیدترین عناوین