اخبار داعش,اخبار داعش اليوم,اخبار داعش نيوز,اخبار داعش في سوريا,
اخبار داعش اليوم في العراق,اخبار داعش بی بی سی,اخبار داعش الان,اخبار داعش في الاردن,اخبار داعش في العراق,اخبار داعش فارسی      فارس عرب,فارس عربي من هو,فارس عرب ايدول,فارس عرب ايدل,فارس عربيات,فارس عربی,عرب فارس, عرب فارس العراق, عرب فارس ایران, فارس عرب الجزیرة, فارس عرب الجنوب      
bolet_berooz
۲۶ مرداد ۱۳۹۶ - ۰۰:۳۱
کد خبر: ۶۹۸۷۴
تاریخ انتشار: ۱۱ دی ۱۳۹۵ - ۰۲:۰۴
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
از آسمان زر ببارد...
زمستان آمد با برف، سرما و برف کوچ که دیگر نه پیام آور صلح است و نه شادی آفرین تن های بی لباس، اما اگر نبارد نعمت را از زمین ها می گیرد و سفره ها از نان تهی می شود: کابل "بی زر باشد بی برف نه"












 به گزارش پایگاه خبری اجتماعی فارس عرب،  زمستان در افغانستان کوهستانی و سرد همیشه نوید برف و سال زراعی پربرکت را می داد و این ضرب المثل همواره با هر سوز سرمایی به سر زبان هاست: "کابل بی زر باشد بی برف نه"

اما با آمدن روزهای ناامن و خونین، زمستان هر سال کابل از سفیدی به خود، رنگ خون گرفت و سرما چنان در قلب ها رسوخ کرد که انسانیت زیر پاها لگد مال و خشونت و نفرت سردمدار هر کوچه و بازاری شد.

به هر تقدیر بعد از دهه ها حکمرانی تاریکی، نوید روزهای پربرف و بارش برکت، دل مردمان این سرزمین را امیدوار کرد اما این زمستان ها دیگر زمستان های روزهای آرامش نمی شود.

جنگ طالبان، جنگی است مدام که هر روز در گوشه ای از این خاک ناامنی می کارد اما با آمدن سرما با آتش بس به پناه گاه های خود می خزیدند و برای مردم همراه می شود با صلح!

اما طی چند سال اخیر دیگر زمستان و سردی، سدی بر سر راه تهدید و آتش طالبان نیست و با تغییر جغرافیایی جنگ در کنار منابع مالی جدید این گروه تبدیل به تهدیدی شده است مدام و همیشگی.

از سوی دیگر، فقر مردم و گران بودن مواد سوختی زمستان را تبدیل به جهنمی برای تن های کرده است که گاه به خواب ابدی سرد فرو می روند و بی جاشدگان بسیاری که در سال جاری رقمی بالغ بر یک میلیون نفر را تشکیل می دهند که از کمترین امکانات در غفلت حکومت برخوردار هستند.

هرچند دیگر با فرارسیدن فصل سرما از بارش های بی امان برف خبری نیست و خشک سالی ها و کم باری های مهمان مردم عمدتا وابسته به زراعت شده است اما با هر نباریدن برف در زمستان، دل هزارن نفری که سوخت و لباسی برای گرم شدن ندارند، خوشحال می شود.

اما، اگر برف نبارد، سال سخت زراعی انتظار میلیون ها مردمی را می کشد که برف برای آنان حکم حاصل خوب دارد و تنها زمین راه تامین مایحتاج است و تنها کشت.
حال در افغانستان باید برف و زمستان را نوید نعمت دانست و یا روزهای سخت جان دادن؟

هر سال با هر برف کوچ، جاده ها بسته می شود، خانه ها خراب و مردم دفن در برف! زیرا هیچ نقطه ای از این کشور نه به ثبات رسیده است تا انکشاف صورت گیرد و نه امنیتی که از مایجتاج گرفته تا کمک ها به وقت ارسال شود.

و باید از سران و مقاماتی گفت که نه سوز سرما کشیدند و نه سوزش گرما در جان کندن برای زنده ماندن، و از همین روست که افغانستان کشور تفاوت هاست: اکثریت فقیر و درگیر با جنگ، اقلیت فاسد و ثروتمند در کاخ های امن.

زمستان می آید و اگر برف، سرما و برف کوچ اش جان مردم را می گیرد اما اگر نبارد نعمت را از زمین ها می گیرد و سفره ها از نان تهی می شود و باز هم: کابل بی زر باشد بی برف نه!

-------------------( منبع : شبکه اطلاع رسانی افغانستان )-------------------------------
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
آخرین اخبار