اخبار داعش,اخبار داعش اليوم,اخبار داعش نيوز,اخبار داعش في سوريا,
اخبار داعش اليوم في العراق,اخبار داعش بی بی سی,اخبار داعش الان,اخبار داعش في الاردن,اخبار داعش في العراق,اخبار داعش فارسی      فارس عرب,فارس عربي من هو,فارس عرب ايدول,فارس عرب ايدل,فارس عربيات,فارس عربی,عرب فارس, عرب فارس العراق, عرب فارس ایران, فارس عرب الجزیرة, فارس عرب الجنوب      
bolet_berooz
۰۹ فروردين ۱۳۹۶ - ۰۷:۱۴
کد خبر: ۶۸۵۸۶
تاریخ انتشار: ۱۵ آذر ۱۳۹۵ - ۱۷:۵۶
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
بی میلی و فقدان انگیزه کافی در میان برخی جوانان و نوجوانان برای همنشینی با خانواده،معاشرت و مشارکت در دید و بازدیدها یا مسافرت های خانوادگی از مشکلاتی است که برخی از خانواده ها با آن دست و پنجه نرم می کنند.



















  به گزارش پایگاه خبری اجتماعی فارس عرب،  حضور در کنار خانواده،هم نشینی و معاشرت و تعامل مطلوب و سازنده میان اعضای خانواده از ضروریاتی است که در تحکیم و انسجام خانواده نقش بسزایی ایفاء می کند. 
 
علیرغم اهمیت بسیار زیاد این قِسم از تعاملات،بعضا مشاهده می شود برخی از نوجوانان و جوانان علاقه ای به همنشینی،معاشرت و مشارکت در دید و بازدید و مسافرت های خانوادگی نشان نمی دهند و ترجیح می دهند بصورت انفرادی و یا با برقراری ارتباط با گروه های هم سن و سال و دوستان،معاشرت و حشر و نشر با اطرافیان خویش را تامین کنند. 
 
کیومرث شرافتی،جامعه شناس و آسیب شناس مسائل اجتماعی در تشریح دلایل و واکاوی ریشه های چنین رفتارهایی اظهار داشت:عامل اصلی بی انگیزگی و عدم تمایل جوانان و نوجوانان به حضور در جمع خانواده را باید در شرایط نامطلوبی جستجو کرد که در برداشت ذهنی فرزندان از جو و فضای حاکم بر چنین جمع هایی شکل می گیرد. 
 
وی افزود:به واقع جوانان و نوجوانان در شرایطی که از حضور در کنار خانواده احساس خوشایندی را کسب نکنند به انحای مختلف در صدد بر می آیند خود را از این معرکه رها سازند و به نوعی از حضور در جمع های اینچنینی شانه خالی کنند. 
 
شرافتی گفت:مناسب و مساعد سازی فضا و شرایط برای جوانان و نوجوانان اصلی حائز اهمیت در ایجاد انگیزش و رغبت برای عدم جدایی و انقطاع فرزندان در معاشرت و هم نشینی با جمع خانواده محسوب می شود. 
 
جامعه شناس و آسیب شناس مسائل اجتماعی عنوان کرد:یکی از عمده نگرانی های خانواده ها از این بی میلی جوانان و نوجوانان به احساس نگرانی و دغدغه خاطری معطوف می شود که در نبود و غیبت آنها ذهن و افکار والدین را درگیر می سازد. 
 
وی افزود:نفس چنین نگرانی هایی غیر منطقی و غیر معقولانه به نظر نمی رسد زیرا طبیعتا در فقدان حضور اعضای خانواده، نظارت ها ضعیف می شود و در بستر کنترل ضعیف یا خلاء نظارت،ضریب ظهور و بروز لغزش ها و انحرافات احتمالی بیش از پیش تقویت خواهد شد. 
 
شرافتی گفت:موارد زیادی از سختگیری خانواده در مجاب ساختن جوانان و نوجوانان برای  حضور در کنار خانواده دیده و مشاهده می شود که در واقع این رفتارها نتیجه عکس می دهد و عمده جوانان به دلایل شرایط سنی،هیجانات روحی،روانی و درونی در بستر ها و شرایط اینچنینی به بهانه گیری،بهانه جویی و رفتارهای پرخاش گرایانه، انزوا، ،حزن و ناراحتی سوق پیدا می کنند و استمرار این وضعیت بصورت بالقوه مستعد بروز نارسایی هایی خانوادگی دیگری خواهد بود. 
 
*لجاجت در تعاملات و همنشینی با خانواده 
 
صدیقه نوبهار،روانشناس و کارشناس علوم رفتاری با اشاره به ضرورت عدم سختگیری و وسواس فراتر از حد معمول نسبت به مجاب ساختن فرزندان جوان یا نوجوان برای حضور در کنار خانواده گفت:تجربه ثابت کرده در شرایطی که والدین یا خانواده به حضور جوانان در مَعیَتِ خانواده اصرار می ورزند،بذر لجاجت در تعاملات میان فرزندان و والدین کاشته می شود. 
 
وی افزود:احترام به نظر جوانان و نوجوانان در چنین شرایطی از ضروریاتی است که باید مجدانه مد نظر والدین قرار گیرد زیرا اقدامات سلبی،وَلَع و تمایل جوانان را برای حضور در جمع های غیر ،بیش از پیش تقویت می کند و اساسا محدودیت های بیشتر بصورت ناخود آگاه انگیزه و میل بیشتری را در نوجوانان و جوانان برای انجام امر منع شده بوجود می آورد. 
 
روانشناس وکارشناس علوم رفتاری گفت:اتخاذ ساز وکارهای نظارتی و کنترل هوشمندانه فرزندان در زمان غیبت و عدم حضور والدین و خانواده از  ضروریاتی به شمار می رود که به واقع در گام نخست باید در عین اجابت کردن خواسته فرزندان،زمینه نظرات صحیح و غیر مستقیم را برای کنترل رفتارها  و پیشگیری از لغزش های احتمالی از سوی والدین فراهم شود. 
 
وی افزود:در گام بعدی باید عدم میل و انگیزه فرزندان به معاشرت و هم نشینی با خانواده علت یابی شود و یقینا تا این امر حاصل نشود نمی توان نسبت به مرتفع ساختن این معضل و نارسایی اقدام کرد. 
 
نوبهار گفت:رفع زمینه های بی میلی و ایجاد بستر خوشایند برای جوانان و نوجوانان بصورت نرم و آرام از الزامات مقابله و مهار نرم این رفتارها به شمار می رود. 
 
کارشناس علوم رفتاری و روانشناس در خاتمه یادآور شد:البته نمی توان بصورت قطعی انتظار داشت تا جوانان و نوجوانان عطای تمامی ارتباطات خویش را با گروه های هم سن و سال به لقایش بخشند و اساسا چنین انتظاری منطقی نیز به نظر نمی رسد اما می توان شرایطی را فراهم ساخت تا زمینه رغبت و علاقه فرزندان به حضور در کنار خانواده به نحو شایسته ای فراهم شود که در چنین شرایطی علاوه بر کاهش دغدغه خاطر والدین،انسجام خانوادگی و تعاملات میان اعضای خانواده ها نیز به نحو مطلوب و سازنده ای تقویت خواهد شد.

--------------------------------------( منبع :  باشگاه خبرنگاران جوان  )--------------------
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد